بسم الله الرحمن الرحيم
آیا بر انسان روزگاری نگذشت که چیز لایق ذکری نبود؟ ما او را از آب نطفه ی مخلوط شده آفریدیم و به او بینایی و شنوایی دادیم. ما به وسیله ی عقل و فطرت و هر چیز دیگری که بود راه خیر و شر را به او فهماندیم و حالا او مختار است. می تواند به نعمت های ما توجه کند و هدایت شود و همچنین می تواند با بی توجهی به نعمت های ما به گمراهی شتابد. البته ذکر این نکته ضروری است که برای انسان هایی که به نعمت های ما بی توجهی کردند و کفران نعمت نمودند در دنیا و آخرت، اسباب عذاب و ناراحتی فراهم خواهیم کرد. و در مقابل برای کسانی که تلاش کردند و با کار هایشان نشان دادند که از نعمت های ما شکرگزاری می کنند؛ بهشتی حاضر کردیم که در آن دائم به عیش و نوش بپردازند و از شرابی بهره برند که طبعش در لطف رنگ و بوی کافور است.از سرچشمه ی این نوشیدنی ها بندگان خاص خدا می نوشند که به اختیار آنها، جویبار رحمت هر کجا که بخواهند جاری می شود. این بندگان در دنیا به عهد و قول خود وفا کردند و از ناراحتی و عذاب خدا می ترسند. همچنین به نشان دوستی خدا به فقیران و گرسنگان توجه دارند و سیرشان می کنند و بر آنها هیچ منتی نمی گذارند و همواره می گویند ما برای رضای خدا به شما طعام می دهیم. ما از سختی روز قیامت می ترسیم. چرا که در آن روز خداوند بزرگی و جلال خویش را بر جهانیان عرضه می کند و اگر ما انسان های بدی باشیم در آن روز مانند پشم زده شده متلاشی می شویم. خداوند آنها را از سختی آن روز بزرگ محفوظ داشت و به آنها رویی خندان و دلی شادان عطا کرد. به عنوان پاداش صبرشان در دنیا نیز، به آنها باغ بهشت و لباس حریر بهشتی عطا فرمود. در آنجا به علت آنکه آنها انسان های صبور و بزرگواری بودند، تخت هایی آماده است که به عزت و افتخار به آن ها تکیه می دهند. آنجا نه گرمای ناخوشایندِ اذیت کننده ای وجود دارد و نه سرمای نا مطلوبی. درختانی در آنجاست که سایه ی آنها خنک و دلچسب است و نیکان در سایه ی آنها به شادی و سرور می پردازند. و از میوه های بسیار و همواره تازه اش تناول می کنند. حوران و غلامانِ زیبارویِ مطیع، با لباس های سیمین اطراف آنها می چرخند و همواره آماده به خدمتند؛ این در حالی است که جام های بلورین در دستان آنهاست. که آن بلورین جام ها را با نقره ی خام زینت داده اند. آن جام ها به گونه ای است که اندازه شان متناسب با اهل آنجاست. بدین تریب شراب های طهور به آنها بچشانند که طبعشان چون زنجبیل گرم و عطرآگین است. و در آن بهشتِ نیکوکاران، چشمه ای وجود دارد که به آن سلسبیل می گویند. در اطراف آن پسران نوجوان زیبا بهشتی وجود دارند که تا ابد دور آنها می گردند و به آنها خدمت می کنند. و آنچنان جوان و خوش سیما هستند که وقتی در آنها می نگری، می پنداری که لؤلؤ منثورند. وقتی که آنجا را می بینی، می فهمی که آنجا سرزمینی بی نهایت بزرگ و بسیار پر نعمت است. و از نظر اندازه، زیبایی و میزان لذت بردن پایانی ندارد. بر بالای سر بهشتیان دیبای سبز و حریر سطبر است. بر دستانشان دستبند هایی از نقره ی خام و خالص مشاهده خواهی کرد. خداوند در آن با غها، شرابی پاک و گوارا به آنها بنوشاند که حظ کنند. چنین بهشتی بدین نعمت عظمت پاداش اعمال نیکو و خالص شماست؛ چراکه در راه خدا سعی می کردید و خداوند تلاش شما را قبول کرده است.
ای رسول گرامی ما، به طور حتم، ما، این قرآن را بر تو نازل کردیم. پس به شکرانه ی آن فرمان پروردگارت را اطاعت کن. و در نیکو بودن، درست بودن و اجرای فرامین الهی شکیبا باش. از مردم بد و کافرکیش اطاعت مکن و همچنین صبح و شام نام پروردگار مهربان و بخشنده ات را به عظمت و بزرگی یاد کن. از شب های خدا تعدادی را به عبادت، ستایش و طلب مغفرت از پروردگارت، به صبح رسان. انسان های غافل، کافر و زیان بین، کسانی هستند که از میان این هستیِ بزرگ فقط دنیای فانی و زودگذر را دوست دارند؛ و از عذاب، وحشت و ترس روز قیامت و روز های بعد از آن بکلی غافلند. ما این ها را آفریدیم و در زمین تمکین دادیم. به همان اندازه که آفرینش برا ما آسان بود، از میان بردن شما نیز برای ما سهل است و می شود شما را از بین برد و گروه دیگری را جایگزین شما کرد؛ و این کار اصلاً برای خدا سخت نیست. این آیات تذکری است برای کسانی که تمایل به زیبایی، دانایی و نیکویی دارند. و خواسته ی انبیاءِ ما چیزی جز خواسته ی خدا نیست. خدا به همه چیز آگاه است و بر مبنای همین به رسولانش و شما، فرمان های مختلف می دهد. همین حکیم بودن خدا برای اینکه حُکمی درست باشد یا غلط، کافی است. خداون همواره می خواهد آنهایی را که در دل و عمل، میل و رغبت به خوبی و لذت های نامنتها دارند، را در رحمت خود داخل کند و همچنین آنهایی که خود را بالاتر و عالم تر از خدا می دانند و بجای او تصمیم می گیرند و بدین وسیله برخود ستم می کنند را به عذاب بسیار سخت و دردناک وارد کند.
قرآن/ سوره ی انسان
بسم الله الرحمن الرحیم
هَلْ أَتَى عَلَى الإنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا (١)
إِنَّا خَلَقْنَا الإنْسَانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا (٢)
إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا (٣)
إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلاسِلا وَأَغْلالا وَسَعِيرًا (٤)
إِنَّ الأبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا (٥)
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا (٦)
يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا (٧)
وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا (٨)
إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلا شُكُورًا (٩)
إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا (١٠)
فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا (١١)
وَجَزَاهُمْ بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا (١٢)
مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الأرَائِكِ لا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلا زَمْهَرِيرًا (١٣)
وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلا (١٤)
وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا (١٥)
قَوَارِيرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا (١٦)
وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيلا (١٧)
عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلا (١٨)
وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا (١٩)
وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا (٢٠)
عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا (٢١)
إِنَّ هَذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا (٢٢)
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلا (٢٣)
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورًا (٢٤)
وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلا (٢٥)
وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلا طَوِيلا (٢٦)
إِنَّ هَؤُلاءِ يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلا (٢٧)
نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَهُمْ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِيلا (٢٨)
إِنَّ هَذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلا (٢٩)
وَمَا تَشَاءُونَ إِلا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا (٣٠)
يُدْخِلُ مَنْ يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ وَالظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا (٣١)